martes, 10 de marzo de 2009

Poemas de vida

 

A miña vida é un libro,

 un poemario que se escribe

 pouquiño a pouco.

 

A miña vida son milleiros de poemas,

 poemas escritos pola noite,

 á luz das estrelas,

escoitados pola lúa.

 

A miña vida non é máis que palabras,

que expresan moito, que expresan pouco,

verbas que elixe o meu danado corazón.

 

Son un libro,

un libro con candado,

un diario,

que non se pode abrir.

 

Estou pechada, para  todos…

a lúa, a única,

a única que ten chave.

 

Os demais... nada

os demais só vedes as portadas,

a careta que enmascara

toda a verdade.

 

Son un libro, de poemas.

Poemas triste, poemas doces,

poemas que merecen ser queimados.

 

Son un libro

que non quere ser libro...

que se esconde,

que esconde a dor

tras portadas de cores.

 

Son un conxunto de poemas,

que merece estar morto…

Un libro para queimar.

2 comentarios:

Alexandros dijo...

Son un conxunto de poemas,
que merece estar morto…
Un libro para queimar.


Xamais. Un libro non debes queimalo nunca. Non se se está ben escrito...Pero o importante... é a intención... non?

Biquiños, boneca.
Quérote =).

PD: Aínda necesito moitas clases de galego e non só o dicionario... xDD

Suko. dijo...

Ti queimarías un libro?




Quérote B.
=)